માં-બાપને ભૂલશો નહિ

માં-બાપને ભૂલશો નહિ

 

LOVE YOUR PARENTS, WE ARE SO BUSY GROWING UP, WE OFTEN FORGET THEY ARE ALSO GROWING OLD

માતાપિતાની યાદ આવતાં કે એમનાં વિષે લખતાં હંમેશા એક ગીત યાદ આવે એ છે,

યાદ આવે મોરી માં, યાદ આવે મોરી માં,

જનમદાતા જનની મોરી યાદ આવે મોરી માં.

નાનો હતો ત્યારે પાટલે બેસી રોજ એ મને નવડાવતી,

દીકરા મારાં જોઈએ તને શું એમ કહીને હસતી

કેવી કૃપાળુ માં કેવી દયાળું માં

જનમદાતા જનની મોરી યાદ આવે મોરી માંજયારે માં પોતાનાં બાળકને જન્મ આપે છે ત્યારે પોતાની બીજી જીન્દગીની શરૂઆત કરી રહી હોઈ છે.

આજનાં જમાનામાં બાળકને જન્મ આપવો એ સૌથી મોટી ચેલેન્જ છે. એ માતાપિતાને ધન્યવાદ આપવા જોઈએ જેણે તમને જન્મ આપી આ અદભુત શ્રુષ્ટિનાં દર્શન કરાવ્યાં.

           ઘણીવાર છોકરાવ એનાં માતાપિતાને ગુસ્સામાં કહેતાં હોઈ છે કે અમારાંથી આટલી જ તકલીફ હોઈ તો જન્મ જ ન અપાય, એ છોકરાંવને હું એટલી જ વિનંતી કરીશ કે જરાક આંખો ખોલીને બહાર તો જુઓ, આજે ચોરી-લુંટફાટનાં કેસ કરતાં અબોર્સનનાં કેસ વધી ગયાં છે, સ્ત્રી-પુરુષને સબંધ સાથે બાળક જોઈતું નથી, બધાં સ્વાતંત્ર્ય રીતે જીવવા ઈચ્છે છે. એવાં માહોલમાં જો કોઈ સ્ત્રી-પુરુષ માતાપિતા બનવાનું સ્વીકારે ત્યારે એ માતાપિતાને ખુબ ખુબ ધન્યવાદ આપવાં જોઈએ.

ભૂલો ભલે બીજું બધું માં-બાપ ને ભૂલશો નહી

અગણિત છે ઉપકાર એનાં એ કદી વિશરસો નહી

           જે માતા એ નવ મહિનાની પ્રસુતિની અસહ્ય પીડા સહન કરી, જે બાપે તમને પોતાનું નામ આપ્યું, છોકરાંને જન્મ આપવાં બધા કામ-કાજ તડકે મૂક્યાં, તમને મોટાં કર્યા, પાણી માંગો ત્યાં દૂધ હાજીર કર્યું, આખું જીવન જેણે તમને આગળ લઇ આવવામાં વિતાવી નાખ્યું, એ માં-બાપને અને એનાં અગણિત ઉપકારો તમે કેવી રીતે ભૂલી શકાય?

લાખો લડાવ્યાં લાડ તમને કોડ સૌ પુરા કર્યા

એ કોડના પુરનારને કદી વિશરસો નહી

               અત્યારનો આ યુગ એ ફાસ્ટ ફોરવર્ડનો યુગ છે, આ યુગમાં કોઈને માતાપિતા બની છોકરાં સાચવવું ગમતું નથી. બધાને કામ-કાજ કરી સ્વતંત્ર બનવું છે, પૈસા કમાવા છે, કોઈની મોથાજી નથી કરવી, ખુબ નામ કમાવું છે, ક્યાંક પહોચવું છે. હવે આટલી મહત્વકાંક્ષી લાઈફમાં જયારે બાળક આવે ત્યારે સ્વાભાવિક છે કે લાઈફમાં જે મેળવવું હોઈ એમાં થોડોક પ્રોબ્લેમ તો આવે જ, અને એક સ્ત્રી જયારે માતા બનવાનું સ્વીકારે ત્યારે એણે એ ભોગ આપવો જ પડે. આવાં યુગમાં કોઈ સ્ત્રી-પુરુષ માતાપિતા બનવાનું પસંદ કરે ત્યારે એ ખરેખર ધન્યવાદને પાત્ર છે.

કેવી કૃપાળુ માં કેવી દયાળું માં

જનમદાતા જનની મોરી યાદ આવે મોરી માં

 અત્યારે સ્ત્રી અને પુરુષ બંને નોકરી કરતાં થઇ ગયાં છે. ઉપરથી સ્ત્રીનાં માથે તો ડબલ જવાબદારી હોઈ છે. બહાર કામનું ટેન્સન અને ઘરે આવે ત્યારે ઘર સાચવવાનું ટેન્સન. અને એક સ્ત્રી વગરનું ઘર ક્યારે પણ વિચારી ના શકાય. સ્ત્રી એ ઘર રૂપી બગીચાની એ કોમળ ડાળી છે જે હંમેશા સુગંધ આપે છે. પણ જો આ પરિસ્થિતિમાં પણ જયારે કોઈ સ્ત્રી બાળકને જન્મ આપવાનું ઈચ્છે ત્યારે એ સ્ત્રી મહાન છે એમ કહી જ શકાય.

અને એક પિતા પોતાનાં બાળકને દુનિયાની સમજ આપે છે. વ્યવહાર શું કહેવાય એનું જ્ઞાન એક પિતા જ આપી શકે છે. જો માતા બાળકને જન્મ આપે છે તો પિતા એ બાળકને આ દુનિયામાં જીવતાં શીખવે છે. દરેક ડગલે ને પગલે પિતા એમનાં બાળકની પડખે ઉભા રહી એક ટેકો પૂરો પાડે છે.

માતાપિતાનાં આ અગણિત ઉપકારો અને એનું ઋણ ચૂકવી શકાય તો ક્યારેય એ ઋણ ચુકવવામાં કચવાસો નહી. શ્રવણ બની માતાપિતાને જાત્રા અત્યારનાં આ યુગમાં ન કરાવી શકાય તો વાંધો નહી પણ માતાપિતાને એનાં ગઢપણમાં દુઃખી કરશો નહી.

બીજું કઈ નહી તો કાઈ નહી, ગઢપણમાં માતાપિતાને માત્ર હાથ આપી એક વખત ટેકો બનવાની કોશિશ જરૂર કરજો.